انتقاد به نوعی نشان دادن كاستی ها و زیر سوال بردن رفتارهای غلط یك مجموعه و یك مدیر و یا یك روند است . در انتقاد فرد نقاد می كوشد مواردی كه از دیدگان پنهان مانده را روشن بنماید به نوعی نقد تاباندن نور به نقاط تاریك است بطور كلی در متون انتقادی به طرز بی رحمانه ای از انواع صنایع ادبی (بطور مثال طنز كه یكی از متداولترین ابزار نقد است) استفاده می شود تا تأثیر نوشته بر مخاطب بیشتر شود . در نقد گاه رفتارهای غلط بزرگنمایی می شود تا مزموم بودن پدیده نقد شده بیشتر به چشم بیاید و افراد در رفع آن تلاش مضاعفی داشته باشند .

آنچه كه پیشنهاد را از انتقاد جدا می كند چیست؟

به نظر نگارنده مهمترین تفاوت یك نوشته پیشنهادی با یك متن انتقادی این است كه در مورد اول نویسنده مسئله ای را زیر سوال نمی برد بلكه بیشتر سعی در نشان دادن راه درست (كمااینكه به زعم خودش) را دارد . به نوعی پیشنهاد نشان دادن مسیری با خطر كمتر برای رسیدن به اهداف مورد نظر است .

البته روح كلی نوشته پیشنهادی بسیار مؤدبانه و دارای اصول خاص است ، بطور مثال وقتی در متن نویسنده برای خطاب مستقیم قرار دادن فرد مورد نظرش عذرخواهی می كند نشان از یك نوشته كاملاً پیشنهادی می بینیم ، اما اینكه چرا در شرایط حال حاضر مدیران ما همین را هم برنمی تابند شاید برمی گردد به روحیه ی تملق و چاپلوسی غالب زیردستان كه مدیر را به توهم مطلق گرایی می اندازد ...

 

تكلمه : سلسله مطالب بررسی رفتارهای درون سازمانی در روزهای آتی ادامه خواهد داشت و قوت و ضعف این مطالب بستگی مستقیم با میزان مشاركت شما خواننده گرامی دارد..

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 22 تیر 1390    | توسط: سیدمرتضی قاضوی    | طبقه بندی: موسسه مالی و اعتباری افضل توس شعبه گنبد كاووس،     |
نظرات()